2013

God's Word for Today 1 Timothy 1

July 27, 2013

 
 

1 Timothy ทิโมธี chapter 1

This morning we begin a study in the book 1Timothy.  Timothy was a good friend and young disciple of the apostle Paul.   Timothy and his family were known well by Paul.  Timothy went on several of the missionary journeys with Paul and became the pastor of the church in Ephesus.  Paul wrote the two letters to him, that we have in our Bible called first and second Timothy.  The letters are full of instructions for a young pastor, which are very practical instructions for us.   Paul probably first met Timothy in Lystra.  A city that Paul visited in his first missionary journey. It is thought that Paul perhaps stayed in the house of Timothy on his first missionary journey. Paul knew Timothy’s mother and grandmother. He knew how they had instructed Timothy in the word. He mentions Eunice and Lois. Timothy was just a very young boy in Paul's first journey to Lystra, but evidently at that time made a commitment of his life to Jesus Christ and always held Paul as sort of a hero. Fascinated by this man, he looked up to him.

On Paul's second missionary journey, though Timothy was still very young, probably in his mid-teens, he at this time became a companion of Paul and journeyed with him in his missionary travels. And so he is listed in many of Paul's writings. He was sent by Paul to Thessalonica to discover the welfare of the church. He had visited many of these churches with Paul, was familiar with the people; Paul sent him to Philippi with a letter to the Philippians and he said that he had no one who was like-minded as he was as Timothy. Timothy was joined with Paul in heart, in calling, and in vision.

And so now Paul is writing to him and he addresses him as his son in the faith. "My own son in the faith." And so there was this special relationship that existed between Paul and Timothy, like that of a father and son. And I believe that Paul saw in Timothy a tremendous potential for one to carry on the ministry once Paul was gone, and so he poured his life into Timothy; he discipled Timothy. And this is one of the two letters that he wrote to Timothy of instruction, as a father to his son. So, "Unto Timothy, my own son in the faith: Grace, mercy, and peace."

Now in most of Paul's epistles, he says, "Grace and peace." Two epistles he adds "mercy", this one to Timothy and also his epistle (letter) to Titus, there is the addition of "mercy". There is a difference between grace and mercy; mercy is not getting what's coming to us. God is merciful.

1Paul, an apostle of Christ Jesus by command of God our Savior and of Christ Jesus our hope,

1จาก   เปาโล   อัครทูตของพระเยซูคริสต์   ตามพระบัญชาของพระเจ้าผู้ทรงเป็นพระผู้ช่วยให้รอดของเรา   และพระเยซูคริสต์ผู้ทรงเป็นความหวังของเรา  

2To Timothy, my true child in the faith: Grace, mercy, and peace from God the Father and Christ Jesus our Lord.

2ถึง   ทิโมธี   ผู้เป็นบุตรแท้ของเราในความเชื่อ  

ขอพระคุณและพระกรุณาและสันติสุขจากพระบิดาเจ้า   และจากพระเยซูคริสตเจ้าของเรา   จงดำรงอยู่กับท่านเถิด

3As I urged you when I was going to Macedonia, remain at Ephesus that you may charge certain persons not to teach any different doctrine,

3เมื่อข้าพเจ้าได้ไปยังแคว้นมาซิโดเนีย   ข้าพเจ้าได้ขอร้องให้ท่านคอยอยู่ในเมืองเอเฟซัส   เพื่อท่านจะได้กำชับบางคนไม่ให้เขาสอนแปลกออกไป

4nor to devote themselves to myths and endless genealogies, which promote speculations rather than the stewardship from God that is by faith.

4ทั้งไม่ให้เขาใส่ใจในเรื่องนิยายต่างๆ   และเรื่องลำดับวงศ์ตระกูลอันไม่รู้จบ   ซึ่งเป็นเหตุให้เกิดปัญหามากกว่าให้เกิดความเข้าใจในแผนการของพระเจ้าอันดำเนินไปด้วยความเชื่อ

5The aim of our charge is love that issues from a pure heart and a good conscience and a sincere faith.

5แต่จุดประสงค์แห่งคำกำชับนั้นก็คือ   ให้มีความรักซึ่งเกิดจากใจอันบริสุทธิ์   และจากจิตสำนึกว่าตนชอบ   และจากความเชื่ออันจริงใจ

6Certain persons, by swerving from these, have wandered away into vain discussion,

6บางคนก็ได้ผิดจุดประสงค์   เลี่ยงไปจากสิ่งเหล่านี้   หลงไปในทางพูดเหลวไหล

7desiring to be teachers of the law, without understanding either what they are saying or the things about which they make confident assertions.

7และแม้ว่าเขาไม่เข้าใจคำที่เขากล่าว   ทั้งสิ่งที่เขายืนยัน   เขาก็ยังปรารถนาเป็นครูสอนธรรมบัญญัติ

Some people do a lot of talking, but they don’t know what they are talking about.  Paul is warning against endless genealogies, questions that only create confusion or disputes. There are some people who ask questions only because they want an argument; they don't want to know the truth. And so they will ask a question, not really seeking an answer but seeking an argument, maybe trying to get you off course.  Perhaps something trivial that doesn’t really matter, like did Adam have a belly button?   So Paul says don’t waste your time with arguments and small talk.

8Now we know that the law is good, if one uses it lawfully,

8เราทั้งหลายรู้อยู่ว่าธรรมบัญญัตินั้นดีถ้าผู้ใดใช้ให้ถูก

9understanding this, that the law is not laid down for the just but for the lawless and disobedient, for the ungodly and sinners, for the unholy and profane, for those who strike their fathers and mothers, for murderers,

9คือโดยรู้ว่าธรรมบัญญัตินั้น   มิได้ทรงบัญญัติไว้สำหรับคนชอบธรรม   แต่ทรงบัญญัติไว้สำหรับคนอธรรมและคนดื้อด้าน   คนผิดและคนบาป   คนไม่นับถือพระเจ้าและคนหมิ่นประมาท   คนฆ่าพ่อ   คนฆ่าแม่   คนฆ่าคน

10the sexually immoral, men who practice homosexuality, enslavers, liars, perjurers, and whatever else is contrary to sound doctrine,

10คนล่วงประเวณี   ชายรักร่วมเพศ   ผู้ร้ายลักคน   คนโกหก   คนทวนสบถ   และอะไรๆ   ที่ขัดกับคำสอนอันมีหลัก

    Dr. J. Vernon Mc Gee gives a good illustration of this.  Imagine a judge on a bench who has a lawbreaker brought before him. He is guilty, and he should pay a heavy fine and go to prison. However, the judge says, "I have a son who loves this prisoner although he has broken the law and I must condemn him. My son is a wealthy man and has agreed to pay his fine. He's also agreed to go to prison on behalf of this man. Therefore, his penalty has been fully paid. I am going to take this criminal into my home, and I am going to treat him as a son of mine." When the judge takes the criminal into his home, he no longer says things like, "Thou shalt not kill" or "Thou shalt not steal" (Exod. 20:13, 15). The man is now his son. The judge will talk to him about loving the other members of his family, how he is to conduct himself at the table, treat his wife with respect, and take part in the family chores. You see, this man is treated on an altogether different basis from what he was before. That is what God has done for the believing sinner. We are above and beyond the law. The law is for that fellow out yonder who is a lawbreaker. It is given to control the old nature, the flesh.

Paul goes on in verse 11:

11in accordance with the glorious gospel of the blessed God with which I have been entrusted.

11ตามที่มีอยู่ในข่าวอันประเสริฐเลิศ   ของพระเจ้าผู้เสวยสุข   คือข่าวประเสริฐที่ได้ทรงมอบไว้กับข้าพเจ้านั้น

12I thank him who has given me strength, Christ Jesus our Lord, because he judged me faithful, appointing me to his service,

12ข้าพเจ้าขอบพระคุณพระเยซูคริสตเจ้าของเรา   ผู้ทรงชูกำลังข้าพเจ้า   ด้วยว่าพระองค์ทรงพระกรุณาถือว่าข้าพเจ้าเป็นคนสัตย์ซื่อ   จึงทรงตั้งข้าพเจ้าให้ปฏิบัติพระราชกิจของพระองค์

13though formerly I was a blasphemer, persecutor, and insolent opponent. But I received mercy because I had acted ignorantly in unbelief,

13ถึงแม้ว่าเมื่อก่อนนั้นข้าพเจ้าเป็นคนหลู่พระเกียรติ   ข่มเหง   และทำการหมิ่นประมาทพระองค์   แต่ข้าพเจ้าได้รับพระกรุณา   เพราะว่าที่ข้าพเจ้าได้กระทำอย่างนั้น   ก็ได้กระทำไปด้วยความเชื่ออย่างโฉดเขลา

14and the grace of our Lord overflowed for me with the faith and love that are in Christ Jesus.

14และพระคุณแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรานั้น   มีมากเหลือล้นสำหรับข้าพเจ้า   พร้อมด้วยความเชื่อ   และความรักซึ่งมีอยู่ในพระเยซูคริสต์

I love those verses where Paul says he was entrusted with the Gospel, and that Jesus gives him strength and appointed him to serve Jesus in spite of his failings.  I can so identify with that.  Praise God, that in spite of my failing and my weaknesses God has entrusted me with the Gospel,  He still chose and called me to serve Him as a missionary and pastor. In 1 Timothy 1:14, Paul lists the three motivating forces in his life: grace, faith, and love. His love for Christ and for lost sinners caused him and should cause us to labor for Christ 2 Corinthians โครินธ์5:14-15 14For the love of Christ controls us, because we have concluded this: that one has died for all, therefore all have died;

14เพราะว่าความรักของพระคริสต์ได้ครอบครองเราอยู่   เพราะเราคิดเห็นอย่างนี้ว่ามีผู้หนึ่งได้ตายเพื่อคนทั้งปวง   เหตุฉะนั้นคนทั้งปวงจึงตายแล้ว

15and he died for all, that those who live might no longer live for themselves but for him who for their sake died and was raised.

15และพระองค์ได้ทรงวายพระชนม์เพื่อคนทั้งปวง   เพื่อคนเหล่านั้นที่มีชีวิตอยู่จะมิได้อยู่เพื่อประโยชน์แก่ตัวเองอีกต่อไป   แต่จะอยู่เพื่อพระองค์ผู้ทรงสิ้นพระชนม์   และทรงเป็นขึ้นมาเพราะเห็นแก่เขาทั้งหลาย 

For more see www.wdbydana.com/sermon.html