Wednesday, August 14, 2013

 

Faith with no shame and no fear

We come now to the second letter that Paul wrote to Timothy.  He writes that he is praying for him.  The first of each month I send out a newsletter telling what has happened the last month - at church, at the schools where Cindy teaches, about the teams who have come to help us, about church members, special events, needs that we have, blessing that we have and share some pictures.  I also share prayer requests.  Cindy mails out weekly prayer requests.  The first of the month is one of my favorite times because a number of people respond and let us know they are praying for us.   Last week a missionary from the USA whose family now lives in Chiang Mai, came to Phuket for vacation.  When they passed through the airport they found one of our church brochures and sent an email to let us know they are praying for us here in Thachatchai, for our church here.  Paul writes that he is always praying for Timothy.   It is wonderful to know that you are being prayed for.

1Paul, an apostle of Christ Jesus by the will of God according to the promise of the life that is in Christ Jesus,

1จาก   เปาโล   อัครทูตของพระเยซูคริสต์ตามน้ำพระทัยของพระเจ้า   ผู้ได้รับมอบการประกาศพระสัญญา   ที่จะทรงประทานชีวิตซึ่งมีในพระเยซูคริสต์  

2To Timothy, my beloved child: Grace, mercy, and peace from God the Father and Christ Jesus our Lord.

2ถึง   ทิโมธี   บุตรที่รักของเรา    ขอพระคุณและพระเมตตา   และสันติสุขจากพระบิดาเจ้า   และพระเยซูคริสตเจ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา   จงดำรงอยู่กับท่านเถิด

3I thank God whom I serve, as did my ancestors, with a clear conscience, as I remember you constantly in my prayers night and day.

3เมื่อข้าพเจ้าระลึกถึงท่านในการอธิษฐานอยู่เสมอนั้น   ข้าพเจ้าขอบพระคุณพระเจ้าซึ่งข้าพเจ้าได้รับใช้ด้วยจิตสำนึกอันบริสุทธิ์เช่นบรรพบุรุษของข้าพเจ้า

4As I remember your tears, I long to see you, that I may be filled with joy.

4ขณะเมื่อระลึกถึงน้ำตาของท่าน   ข้าพเจ้าก็ปรารถนาทั้งวันทั้งคืนที่จะได้พบท่าน   ซึ่งจะทำให้ข้าพเจ้ายินดีอย่างยิ่ง

    Paul misses Timothy.  They often travelled together the past 14 years or so. Paul says he longs to see Timothy. 

5I am reminded of your sincere faith, a faith that dwelt first in your grandmother Lois and your mother Eunice and now, I am sure, dwells in you as well.

5ข้าพเจ้าระลึกถึงความเชื่ออย่างจริงใจของท่าน   อันเป็นความเชื่อซึ่งเมื่อก่อนได้มีอยู่ในโลอิสยายของท่าน   และในยูนีสมารดาของท่าน   และบัดนี้ข้าพเจ้าเชื่อว่ามีอยู่ในท่าน

    Timothy came from a Christian family.  His grandmother was the first to believe and then his mother, and now him.  His father was not a believer.  Many Thais are first generation Christians, in other words, you didn’t come from a family that is Christian.  Perhaps you are the first or the only member of your family that is Christian.  You now have a responsibility to share your Christian faith with the rest of your family especially any children and grandchildren.

6For this reason I remind you to fan into flame the gift of God, which is in you through the laying on of my hands,

6อันของประทานของพระเจ้าซึ่งมีอยู่ในท่าน   โดยที่ข้าพเจ้าได้เอามือวางบนท่านนั้น   ขอเตือนว่าท่านจงกระทำให้รุ่งเรืองขึ้น

7for God gave us a spirit not of fear but of power and love and self-control.

7เพราะว่าพระเจ้ามิได้ทรงประทานจิตที่ขลาดกลัวให้เรา   แต่ได้ทรงประทานจิตที่กอปรด้วยฤทธิ์   ความรัก   และการบังคับตนเองให้แก่เรา  

8Therefore do not be ashamed of the testimony about our Lord, nor of me his prisoner, but share in suffering for the gospel by the power of God,

8อย่าละอายที่จะเป็นพยานฝ่ายองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา   หรือฝ่ายตัวข้าพเจ้าที่ถูกจำจองอยู่เพราะเห็นแก่พระองค์   แต่จงมีส่วนในการยากลำบาก   เพื่อเห็นแก่ข่าวประเสริฐ   โดยอาศัยฤทธิ์เดชแห่งพระเจ้า

9who saved us and called us to a holy calling, not because of our works but because of his own purpose and grace, which he gave us in Christ Jesus before the ages began,

9ผู้ทรงช่วยเราให้รอด   และทรงให้เรามาเป็นผู้รับใช้ของพระองค์   ไม่ใช่เพราะเห็นแก่การดีที่เราได้กระทำ   แต่เพราะเห็นแก่พระประสงค์ของพระองค์เอง   และพระคุณซึ่งทรงประทานแก่เรา   ในพระเยซูคริสต์ตั้งแต่ดึกดำบรรพ์มานั้น

10and which now has been manifested through the appearing of our Savior Christ Jesus, who abolished death and brought life and immortality to light through the gospel,

10และบัดนี้ได้ทรงสำแดงให้ประจักษ์   โดยการที่พระเยซูคริสต์พระผู้ช่วยให้รอดของเราเสด็จมา   ผู้ได้ทรงกำจัดความตายให้สูญสิ้น   และได้ทรงกระทำให้ชีวิตและสภาพอมตะกระจ่างแจ้งโดยข่าวประเสริฐ

    I have often told people that God has a sense of humor; I say that because I am a quiet person, an introvert, a person of few words and yet God called me to be a pastor.  He called me to go from room to room visiting hospital patients all day for 16 years.  He enabled me to do it.  The same seems to be true of Timothy.  Paul encourages Timothy, he says God has not given us a spirit of fear, but of power, love and a sound mind.  So don’t be ashamed, afraid, embarrassed to testify for the Lord.    Paul mentions the laying on of hands, this is still done in ordaining men to be pastors, showing the conferring of a blessing from God.

11for which I was appointed a preacher and apostle and teacher,

11สำหรับข่าวประเสริฐนั้น   ข้าพเจ้าได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ประกาศ   เป็นอัครทูตและเป็นครู

 

2 Timothy 1